Değerli okuyucularımız her kese dua ve selamla yazıma başlıyorum.

Kendimizi hayatın allı pullu ihtişamına öyle kaptırdık ki, ölüm gerçeğini unutup nefsimizin esiri olmada dümeni, içimizdeki gizli düşmana teslim ettik.

Hayatın hep böyle devam edeceğine inanarak, insanlığı, dostluğu, iyiliği, akrabalık haklarını, doğruluk ve adaleti, ahlak ve erdemin bize yüklediği sorumluluğu idrak edemedik.

Öyle bu değerleri hoyratça bir şekilde harcadık ki, hayatın adeta birer enstrümanları olan bu değerlerin kıymetini bilemedik.

Nice dini bayramlar ve Ramazan aylarını geçirdik ve yaşadık, bir türlü bu kutsal günlerin anlam ve manasını anlayamadık. Ve gittikçe eskiden bizde var olan bu bayram sevinci ve birbirimizle olan diyaloglar, kendini bir soğumaya ve hatta bu gelenekleri bitirme noktasına geldik. Neler oldu bize? Neden bu kadar birbirimizden soğuduk deyip, bir türlü arkamıza bakıpta kendimizi frenleyip sorgulayamadık.

Depremler, doğal afetler, yangınlar, kaza ve belalar, ölümlerle iç içe yaşadık, fakat bunların bize verdiği mesajı kavrayamadık. İnsanlık öyle bir hale geldi ki, sanki hayırda değil de; şer yaşatmada bir yarışa girdi. Artık kimse kimseye gözü açılmadı, haset ve kibir insanları öyle kuşattı ki, mal ve maddiyat sevgisi haşa, Allah ve ahiret sevgisinin önüne geçti.

Zenginler gözü doymadı. Bazı idareciler makam ve mevkinin esiri oldu. Adalet  güven, insana saygı kalmadı. Ana babaya saygı kalmadı. Menfaat ateşi aileye sıçradı, kardeşlik ve aile bağları zedelenip aile kurumu yara aldı. Tok açın halinden, darda olanın elinden, hasta olanın halinden anlamaz olup, şükrü bilip Allah’a hakkıyla bir kul olamadık.

Halbuki insan olarak isteseydik bu insani vasıflar bizden uzakta değildi. Bizle var olan bu insani vasıflarımızın farkına varabildiysek, musibet ve ölüm bizi yakalamadan, biz hesaba çekilmeden, kendimizi hesaba çekmeliydik.

Dünya iki kapılı bir han olduğunu bir kapıdan girip, diğer kapıdan çıkacağımızı, bu insanlığın, geçmişi unutan, geleceği ve önünü bir türlü görmeyen, her gün ölümle iç içe olan fakat ölümü onu bulmayacağını sanan bazı insanlara kendilerini sorgulayp hizaya ve doğru yola gelme duasıyla herkese mutlu pazarlar diliyoruz.

Saygı ve sevgilerimle